Νήσι

Σε ένα μαγευτικό τοπίο, δίπλα στο ρέμα του ποταμού, η Νίση κρύβεται μέσα στα δέντρα. Υπάρχουν αναφορές σε αυτήν στα ενετικά έγγραφα του 1577, του 1583 και του 1630 ως Nissi ή Gnissi, όπως επίσης και σε τούρκικα αρχεία του 1670.
Ο τόπος γέννησης του Διόνυσου ονομαζόταν Νύσα, σύμφωνα με αυτά που επικρατούσαν την εποχή του Διόδωρου (1ο π.Χ. αιώνα).
Το όνομα “Νύσα”, κατά τον Λεκατσά «δείχθηκε νάναι ινδοευρωπαϊκό και συνώνυμο με τα ελληνικά “νύμφη” και “κόρη”. “Νύσα” είναι η “Νύμφη” και χώρα Νύσα ή “Νυσήιον” ο τόπος της “νύμφης” ή των “νυμφών” που θρέφουνε τον “νύσον του Δία”… Νύσιαι και Νυσιάδες είναι προβολές των Μαιναδικών του θιάσων… οι “νύμφες” που τον αναθρέφουν ακολουθούν στα δρομοκοπήματα του το θεό, κατά την πράξη της μαιναδικής “ορειβασίας”… Ένα δράμα του Αισχύλου είχε τίτλο “Διονύσου Τροφοί” κι ο Σοφοκλής μιλεί για τον τόπο όπου τριγυρίζει ο Διόνυσος με τις θεϊκές παραμάνες του».
Η Νίση, δίπλα στο ποτάμι μέσα στα δέντρα ήταν ο χώρος λατρείας του Διόνυσου και ο Κάστελας ο βράχος της μαιναδικής ορειβασίας.